Edycja cyfrowa inna niż wszystkie

Większość źródeł pierwotnych nigdy nie doczeka się publikacji. Model, na którym polegamy, by temu zaradzić – edycje cyfrowe finansowane z grantów – jest zbyt drogi, zbyt scentralizowany i zbyt kruchy, by działać na dużą skalę. Właśnie opublikowałem wpis, w którym tłumaczę, dlaczego edycję krytyczną listów Cavriany buduję inaczej: jako zdigitalizowane źródła pierwotne, które rosną organicznie, przy minimalnej infrastrukturze, z automatyczną konserwacją, otwarte na współpracę i tak tanie, że nie potrzebują żadnych grantów. To argument na rzecz takiej humanistyki cyfrowej, która działa niezależnie od wsparcia instytucji.