Efficiënt editeren

Digitale kritische edities zijn kostbaar. Het transcriptie-, vertaal- en annotatiewerk dat hooggekwalificeerde medewerkers moeten verrichten, vergt duizenden uren en substantiële financiering, boven op langdurige institutionele steun.

In zekere zin is het een zegen dat prestigieuze projecten in de digital humanities de enorme bedragen kunnen binnenhalen die ze nodig hebben om te draaien.

Toch is een model dat zo zwaar leunt op de vrijgevigheid van rijke stichtingen, universiteiten en overheidsinstanties, en dat jarenlang veel menskracht vergt, economisch niet houdbaar op de lange termijn. Steeds meer onderzoekers kunnen zich weliswaar ambitieuze digitale edities van primaire bronnen veroorloven, maar de praktijk blijft het voorrecht van een handvol rijke landen, waardoor hun culturele hegemonie alleen maar wordt versterkt.

Om historische documenten van over de hele wereld voor een breder publiek toegankelijk te maken, moeten de kosten van digitale kritische edities met enkele ordes van grootte omlaag .

In deze reeks blogberichten onderzoek ik de verschillende benaderingen en technologische bouwstenen waarmee onderzoekers van over de hele wereld primaire bronnen sneller en tegen minimale kosten kunnen publiceren.

Ik zal in het bijzonder technologieën als machine learning, blockchain en gedecentraliseerde opslag onder de loep nemen.